Finding Yourself (Part One)
မိမိကိုယ်ကို မိမိရှာဖွေခြင်း
အပိုင်း (၁)
၂၀၀၇ ခုနှစ် နွေရာသီမှာ ရှမ်းပြည်နယ်မြောက်ပိုင်း နှစ်ခြင်းခရစ်ယာန်အဖွဲ့ချုပ်ရဲ့ အမျိုးသမီးဌာနသင်တန်းတစ်ခုကို ကျွန်မတက်ရောက်ခဲ့ပါတယ်။ အဲဒီသင်တန်းမှာ လက်မှုပညာကို သင်ခန်းစာတစ်ခုအဖြစ် ထည့်သွင်းသင်ကြားပေးခဲ့ပြီး သင်တန်းဆရာမက ကျွန်မတို့ကို လက်ချုပ်အိတ်လေးတွေ ချုပ်တတ်အောင် သင်ပေးခဲ့ပါတယ်။
အားလုံး ကိုယ်စီအိတ်လေးတွေ ချုပ်ပြီးသွားတဲ့အခါ ဆရာမက—
“ကိုယ်တိုင်လုပ်ထားတဲ့ ဒီအိတ်လေးဟာ ကမ္ဘာပေါ်မှာ တန်ဖိုးအကြီးဆုံးပါပဲ။ ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ ဒီအိတ်လေးနဲ့ အတိအကျတူတဲ့ နောက်တစ်လုံး မရှိလို့ပါ”
လို့ ပြောခဲ့ပါတယ်။
အဲဒီစကားကို ကျွန်မ အခုထိ မမေ့နိုင်ပါဘူး။
ဆရာမရဲ့စကားကို ကြားလိုက်ရတဲ့အချိန်မှာ လူတစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ဘဝဟာလည်း ကိုယ်တိုင်ချုပ်ထားတဲ့ အိတ်လေးတွေလိုပဲ ထူးခြားတယ်ဆိုတဲ့အတွေး ကျွန်မစိတ်ထဲ ရုတ်တရက်ဝင်လာခဲ့ပါတယ်။
လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်ဘဝဇာတ်ကြောင်း၊ ကိုယ်ပိုင်အတွေ့အကြုံ၊ မတူညီတဲ့အရည်အချင်းနဲ့ တန်ဖိုးရှိတဲ့စွမ်းရည်တွေ ရှိကြပါတယ်။ လူတစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် လက်ဗွေတောင် မတူကြတဲ့အတွက် အရာရာမှာ အပြည့်အဝတူညီဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး။ ဒါကြောင့် လူတိုင်းဟာ ကိုယ့်ပုံစံနဲ့ကိုယ် ထူးခြားပြီး တန်ဖိုးရှိကြပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ ကိုယ်ဟာ ထူးခြားပြီး တန်ဖိုးရှိတဲ့သူတစ်ယောက်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ သိထားရုံနဲ့ မလုံလောက်သေးပါဘူး။ ကိုယ့်ရဲ့ထူးခြားမှုတွေက ဘာတွေလဲ၊ ကိုယ်ဘာကို တန်ဖိုးထားသလဲ၊ ကိုယ်ဘာလုပ်တဲ့အခါ ပျော်ရွှင်အားတက်သလဲ၊ ဘယ်လိုလူမျိုး ဖြစ်ချင်သလဲဆိုတာကိုလည်း ကိုယ်တိုင်ရှာဖွေဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။
အဲဒါဟာ “မိမိကိုယ်ကို ရှာဖွေခြင်း” ရဲ့အစပါပဲ။
မိမိကိုယ်ကို မသိတဲ့အခါ
ကိုယ်ဘယ်သူလဲ၊ ဘယ်လိုဘဝမျိုး တည်ဆောက်ချင်သလဲဆိုတာ ကိုယ်တိုင်ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိဘူးဆိုရင် ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့အမြင်၊ မိသားစုရဲ့မျှော်လင့်ချက်နဲ့ သူငယ်ချင်းတွေရဲ့ဘဝတွေနောက်ကို အလွယ်တကူ လိုက်သွားမိနိုင်ပါတယ်။
သူများတွေရဲ့အောင်မြင်မှုနဲ့ ကိုယ့်ဘဝကို အမြဲနှိုင်းယှဉ်နေမိတဲ့အခါ ကိုယ့်မှာရှိပြီးသား တန်ဖိုးနဲ့အရည်အချင်းတွေကို မမြင်နိုင်တော့ပါဘူး။ သူများရဲ့လမ်းကို လိုက်လျှောက်နေရင်း ကိုယ်တကယ်သွားချင်တဲ့လမ်းနဲ့ ကိုယ့်အိပ်မက်တွေပါ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပါတယ်။
ကိုယ့်အစွမ်းအစနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အာရုံမစိုက်ဘဲ လူအများစုနောက်ကို လိုက်ဖို့၊ လူကြိုက်များတဲ့အရာတွေကို လိုက်လုပ်ဖို့က အလွန်လွယ်ကူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူတိုင်းရဲ့နောက်ခံအခြေအနေ၊ အရည်အချင်း၊ အခွင့်အရေးနဲ့ သွားရမယ့်လမ်းကြောင်းတွေ မတူကြပါဘူး။ သူများအတွက် အဆင်ပြေတဲ့လမ်းဟာ ကိုယ့်အတွက် သင့်တော်ချင်မှ သင့်တော်မှာဖြစ်ပါတယ်။
သင်ယူခြင်းနှင့် အတုခိုးခြင်း
သူများဆီက သင်ယူခြင်းဟာ ကောင်းပါတယ်။ စည်းကမ်းရှိသူဆီက စည်းကမ်းကို သင်ယူနိုင်သလို ကြိုးစားသူဆီက ဇွဲနဲ့လုံ့လကို အတုယူနိုင်ပါတယ်။ အောင်မြင်သူတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံနဲ့ အမှားတွေကနေလည်း သင်ခန်းစာယူနိုင်ပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ သူတို့လုပ်သမျှအရာအားလုံးကိုတော့ ပုံတူကူးပြီး လိုက်လုပ်လို့မရပါဘူး။
သင်ယူခြင်းဆိုတာ သူများရဲ့ကောင်းမွန်တဲ့အမြင်၊ နည်းလမ်းနဲ့ အလေ့အကျင့်တွေကို ကိုယ့်ဘဝအခြေအနေနဲ့ ကိုက်ညီအောင် ပြန်လည်အသုံးချခြင်းဖြစ်ပါတယ်။ အတုယူရင်းနဲ့ ကိုယ့်အသံ၊ ကိုယ့်ရွေးချယ်မှုနဲ့ ကိုယ့်ထူးခြားမှုတွေ ပျောက်ကွယ်မသွားဖို့ သတိထားဖို့လည်း လိုအပ်ပါတယ်။
အထူးသဖြင့် အွန်လိုင်းနဲ့ လူမှုကွန်ရက်ခေတ်မှာ သူများတွေရဲ့ဘဝကို မြင်တွေ့ဖို့ အလွန်လွယ်ကူပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ လူမှုကွန်ရက်ပေါ်မှာ မြင်ရတဲ့အရာတွေဟာ သူတို့ဘဝရဲ့ အကောင်းဆုံးအပိုင်းတချို့သာ ဖြစ်တတ်ပါတယ်။ အဲဒီပုံရိပ်တွေနဲ့ ကိုယ့်ဘဝတစ်ခုလုံးကို နှိုင်းယှဉ်မိတဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အားမလိုအားမရ ဖြစ်လာနိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် “သူများတွေ ဘာလုပ်နေကြသလဲ” ဆိုတာကိုပဲ ကြည့်ပြီး အချိန်ကုန်နေမယ့်အစား ကိုယ့်ကိုယ်ကို အခုလိုမေးကြည့်ဖို့ လိုပါတယ်။
“ငါ့အတွက် ဘာက သင့်တော်သလဲ။”
“ငါ့မှာ ဘယ်လိုအရည်အချင်းတွေ ရှိသလဲ။”
“ဘယ်အရာကို လုပ်တဲ့အခါ ငါ ပျော်ရွှင်ပြီး အားတက်သလဲ။”
“ငါ ဘယ်လိုလူမျိုး ဖြစ်ချင်သလဲ။”
“ငါတည်ဆောက်ချင်တဲ့ဘဝကို အထောက်အကူပြုမယ့်အရာက ဘာလဲ။”
ဒီမေးခွန်းတွေကို ရိုးရိုးသားသားဖြေဆိုခြင်းဟာ မိမိကိုယ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ဖို့ အရေးကြီးတဲ့ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း ဖြစ်ပါတယ်။
မိမိကိုယ်ကို သိခြင်းမှ ဘဝတည်ဆောက်ခြင်းသို့
လူတိုင်းမှာ ကိုယ်ပိုင်အစွမ်းအစရှိပြီး အောင်မြင်ချင်ကြပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အောင်မြင်မှုရဲ့အဓိပ္ပာယ်ဟာ လူတိုင်းအတွက် မတူညီနိုင်ပါဘူး။
တချို့သူတွေအတွက် အောင်မြင်မှုဆိုတာ ကောင်းမွန်တဲ့အလုပ်အကိုင် ရရှိခြင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ တချို့သူတွေအတွက် မိသားစုကို ကောင်းကောင်းစောင့်ရှောက်နိုင်ခြင်း၊ လူမှုအသိုင်းအဝိုင်းကို အကျိုးပြုနိုင်ခြင်း သို့မဟုတ် စိတ်ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်နိုင်ခြင်းဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
ဒါကြောင့် ကိုယ့်အတွက် အောင်မြင်မှုဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာကို ကိုယ်တိုင်သတ်မှတ်ဖို့ လိုပါတယ်။ သူများရဲ့အောင်မြင်မှုအဓိပ္ပာယ်ကို ကိုယ့်ဘဝအတွက် တိုက်ရိုက်ယူသုံးလို့ မရပါဘူး။
မိမိကိုယ်ကို သိလာတဲ့အခါ ကိုယ်သွားချင်တဲ့လမ်းကိုလည်း ပိုမိုရှင်းလင်းစွာ မြင်လာနိုင်ပါတယ်။ ကိုယ့်ရည်မှန်းချက်နဲ့ ကိုက်ညီတဲ့အလေ့အကျင့်တွေကို တည်ဆောက်လာနိုင်ပြီး အချိန်နဲ့အားအင်ကို ဘယ်နေရာမှာ အသုံးချသင့်သလဲဆိုတာလည်း ပိုမိုသိရှိလာနိုင်ပါတယ်။
ဥပမာအားဖြင့်—
ကိုယ့်ရဲ့ကျွမ်းကျင်မှုတွေ တိုးတက်လာအောင် လေ့လာခြင်း၊
ငွေကြေးကို တာဝန်ရှိစွာ စီမံခန့်ခွဲတတ်အောင် သင်ယူခြင်း၊
ကိုယ်ခန္ဓာနဲ့ စိတ်ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ခြင်း၊
ကိုယ့်ရဲ့တန်ဖိုးတွေနဲ့ ကိုက်ညီတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်တွေချခြင်း၊
အကျိုးရှိတဲ့ဆက်ဆံရေးတွေ တည်ဆောက်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပါတယ်။
ကိုယ့်ရဲ့ထူးခြားမှု၊ အရည်အချင်းနဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ပိုမိုရှင်းလင်းလာတဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရဲ့ဖိအားနဲ့ သူများတွေနဲ့ နှိုင်းယှဉ်မှုတွေကြားမှာ ကိုယ့်ရဲ့ဆန္ဒနဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေ အလွယ်တကူ ပျောက်ဆုံးသွားတော့မှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ကိုယ်ရွေးချယ်ထားတဲ့လမ်းကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ လျှောက်လှမ်းနိုင်လာမှာ ဖြစ်ပါတယ်။
မိမိကိုယ်ကို ရှာဖွေခြင်းဟာ ခရီးတစ်ခုဖြစ်ပါတယ်
မိမိကိုယ်ကို ရှာဖွေခြင်းဆိုတာ တစ်ကြိမ်တည်းနဲ့ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အရာ မဟုတ်ပါဘူး။ လူတစ်ယောက်ဟာ အသက်အရွယ်၊ အတွေ့အကြုံနဲ့ ဘဝအခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲလာတာနဲ့အမျှ ကိုယ့်ကိုယ်ကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ သိရှိလာနိုင်ပါတယ်။
ဒါဟာ တည်ဆောက်ရင်း သင်ယူရတဲ့ခရီး၊ အမှားတွေကနေ သင်ခန်းစာယူရတဲ့ခရီးနဲ့ ပြင်ဆင်သင့်တာတွေကို ပြင်ဆင်ရင်း ရှေ့ဆက်ရတဲ့ခရီးတစ်ခု ဖြစ်ပါတယ်။
ဒီခရီးမှာ အရေးကြီးဆုံးအရာတစ်ခုကတော့ သူများလက်ခံဖို့၊ ချီးမွမ်းဖို့နဲ့ အထင်ကြီးဖို့အတွက် ကိုယ့်အသံ၊ ကိုယ့်ဆန္ဒနဲ့ ကိုယ့်တန်ဖိုးတွေကို မပျောက်ဆုံးစေဖို့ပါပဲ။
အချုပ်အားဖြင့် ကိုယ့်ဘဝကို ကိုယ်တိုင်တည်ဆောက်ချင်တယ်ဆိုရင် ကိုယ်ဟာ ဘယ်လိုလူမျိုးလဲ၊ ကိုယ့်မှာ ဘယ်လိုထူးခြားတဲ့အရည်အချင်းတွေရှိသလဲ၊ ကိုယ်ဘာကို တန်ဖိုးထားသလဲဆိုတာကို အရင်ဆုံးရှာဖွေဖို့ လိုပါတယ်။
အဲဒီအရာတွေကို တဖြည်းဖြည်း သိမြင်လာခြင်းဟာ မိမိကိုယ်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိခြင်းရဲ့အစ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။
စာဖတ်သူအားလုံး မိမိတို့ရဲ့ထူးခြားသောတန်ဖိုး၊ အရည်အချင်းနဲ့ စွမ်းရည်တွေကို ရှာဖွေတွေ့ရှိနိုင်ကြပါစေ။ အဲဒီအရည်အချင်းတွေအပေါ် အခြေခံပြီး မိမိတို့အလိုရှိတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ရှိသောဘဝကို ယုံကြည်မှုရှိရှိ တည်ဆောက်နိုင်ကြပါစေ။